۸ خطر پنهان پذیرایی برای کودک ۷ تا ۲۴ ماهه و راه سادهٔ هر کدام
نکات کلیدی
- یک بار روی زمین بنشینید و پذیرایی را از قد کودک ببینید؛ هر چه در دسترس اوست، در دهان یا روی سرش میرود.
- تلویزیون را به دیوار یا میز پایین مهار کنید و هیچ چیز جذابی روی کمد نگذارید.
- شوینده و همهٔ داروها، حتی مسکن خودتان، در قفسهٔ بالا و بسته؛ درِ ایمن بطری ضدکودک نیست.
- سیم کتری کوتاه و از پریز جدا، درپوش روی همهٔ پریزها، هیچ مبلی زیر پنجره؛ توری پنجره جلوی افتادن را نمی‌گیرد.
- اگر دارو یا شوینده خورد، همین حالا ۱۹۰ یا ۱۱۵؛ منتظر علامت نمانید و وادار به استفراغ نکنید.
فهرست مطالب
کودکی که تازه چهاردستوپا میرود یا راه می‌افتد، به هر چیزی در ارتفاع خودش میرسد و از هر چیزی که بشود گرفت بالا می‌کشد. کافی است یک بار روی زمین بنشینید و پذیرایی را از دید او نگاه کنید. این ۸ مورد رایج‌ترین خطرهای پذیرایی آپارتمان برای کودک ۷ تا ۲۴ ماهه‌اند، به همان ترتیب و شماره‌ای که در معمای اینستاگرام دیدید، و راه هر کدام ارزان و یک‌روزه است.
ایدهٔ «خطر را پیدا کن» تازه نیست: پژوهشگران مرکز سلامت کودک دانشگاه بریستول، با همکاری والدین و مراقبان سلامت، یک خانهٔ مجازی ۳۶۰ درجه با آشپزخانه، نشیمن و حمام ساخته‌اند که خطرهایش پنهان است و والد باید پیدایشان کند؛ همان کاری که شما با این معما کردید.
۱. تلویزیون روی کمد کشودار
کودک این سن کشوها را باز می‌کند و از آن‌ها مثل پله بالا میرود؛ کمد با کشوی باز جلو می‌آید و تلویزیون روی سرش می‌افتد. متخصصان کودکان در آمریکا می‌گویند بیشتر حادثه‌های واژگونی مبلمان و تلویزیون برای کودکان زیر ۶ سال اتفاق می‌افتد. پس چه کنم: تلویزیون را به دیوار ببندید یا روی میز پایین و سنگین بگذارید و با تسمهٔ ضدواژگونی به دیوار یا میز مهار کنید؛ این تسمه ارزان است و نصبش چند دقیقه طول می‌کشد. کنترل و اسباب‌بازی را روی تلویزیون یا بالای کمد نگذارید تا دلیلی برای بالا رفتن نداشته باشد.
۲. گوشهٔ تیز میز بدون محافظ
قد کودک تازه‌راه‌افتاده دقیقاً هم‌سطح لبهٔ میز عسلی و میز ناهارخوری است و تلوتلو خوردنش هنوز زیاد است؛ گوشهٔ تیز یعنی ضربه به پیشانی، ابرو یا چشم. پس چه کنم: ضربه‌گیر گوشهٔ سیلیکونی روی همهٔ گوشه‌های همقد کودک بچسبانید، یا تا دو سالگی میز عسلی را از وسط پذیرایی بردارید. میز شیشه‌ای را این مدت کنار بگذارید.
۳. شوینده در کابینت پایینیِ باز
کودک ۷ تا ۲۴ ماهه هر چیزی را با دهان امتحان می‌کند و بطری رنگی مایع ظرف‌شویی یا جوهرنمک برایش جذاب است. درِ به‌اصطلاح ایمن بطری‌ها هم ضدکودک نیست، فقط باز کردنش سخت‌تر است. پس چه کنم: همهٔ شوینده‌ها، سفیدکننده و قرص ماشین لباسشویی را به قفسهٔ بالا و دور از دید ببرید، یا روی کابینت پایینی چفت ایمنی ارزان نصب کنید. هرگز شوینده را در بطری نوشابه یا آب نریزید و در خانهٔ پدربزرگ و مادربزرگ هم همین را بخواهید.
۴. ورق قرص روی میز عسلی
قرص شبیه آب‌نبات است و ورق قرص صدای جالبی دارد. بیشتر مسمومیت‌های این سن با داروی خود پدر و مادر یا مادربزرگ اتفاق می‌افتد، نه داروی کودک. پس چه کنم: همهٔ داروها، مکمل‌ها و قطره‌ها، حتی مسکن سادهٔ خودتان، در کمد بالا و بسته باشند، همیشه در بستهٔ اصلی. کیف دستی مهمان‌ها را هم بالا بگذارید؛ بسیاری از داروها از کیف می‌آیند. به دارو «شکلات» یا «خوشمزه» نگویید.
۵. سیم آویزان کتری برقی
سیمی که از لبهٔ اپن آویزان است برای کودک یک طناب بازی است و کشیدنش یعنی ریختن یک کتری آب جوش روی سر و سینه. فنجان چای هم تا یک ربع بعد از دم کردن می‌سوزاند. پس چه کنم: کتری را عقب اپن بگذارید، سیم را کوتاه یا جمع کنید و بعد از استفاده وسیله را از پریز جدا کنید. چای و قهوهٔ داغ را روی میز پایین و لبهٔ اپن نگذارید و کودک را در بغل، چای ننوشید.
۶. پریز بی‌درپوش
انگشت کوچک و هر چیز فلزی که در دست کودک باشد، مثل سنجاق سر یا کلید، راحت در سوراخ پریز میرود. پس چه کنم: روی همهٔ پریزهای همقد کودک درپوش محافظ بزنید؛ بسته‌ای چند هزار تومان است. جایی که پریز پشت مبل است، مبل را جلویش بگذارید. سیم رابط و سه‌راهی را از کف زمین جمع کنید.
۷. صندلی یا مبل زیر پنجرهٔ باز
کودکی که به پا شدن با گرفتن مبل افتاده، از صندلی زیر پنجره بالا میرود و تا لبه میرسد. توری پنجره فقط جلوی پشه را میگیرد، نه وزن کودک را. پس چه کنم: هیچ مبل، صندلی یا میزی زیر پنجره و در بالکن نباشد. روی پنجره‌ها قفل یا محدودکننده بزنید که بیشتر از چند سانتیمتر باز نشود، و در بالکن را قفل نگه دارید.
۸. گلدان یا ظرف تزئینی شیشه‌ای روی میز پایین
کودک این سن می‌کشد، می‌اندازد و بعد خرده‌شیشه را برمی‌دارد یا به دهان می‌برد. گلدان سنگین هم از لبهٔ میز روی پا یا سرش می‌افتد. پس چه کنم: تا دو سالگی همهٔ اشیای شیشه‌ای، سرامیکی و سنگین را به قفسهٔ بالا یا ویترین بسته ببرید؛ پذیرایی موقتاً ساده‌تر میشود و شما آرام‌تر. اگر چیزی شکست، کودک را دور کنید و خرده‌ها را فوراً و کامل جمع کنید.
اگر اتفاقی افتاد
اگر کودک دارو یا مادهٔ شیمیایی خورده، همین حالا با ۱۹۰ (مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم) یا ۱۱۵ تماس بگیرید و منتظر علامت نمانید؛ او را وادار به استفراغ نکنید و بستهٔ ماده را دم دست داشته باشید تا بگویید چه خورده. برای سوختگی با آب جوش، محل را زیر آب خنک روان بگیرید و با ۱۱۵ تماس بگیرید. برای ضربهٔ شدید به سر، افتادن از ارتفاع، بی‌هوشی یا استفراغ بعد از افتادن هم فوراً ۱۱۵.
همهٔ این‌ها را میشود در یک عصر جمعه انجام داد: یک تسمه، چند ضربه‌گیر، دو چفت کابینت، یک بسته درپوش پریز و جابه‌جا کردن چند وسیله. فهرست کامل اتاق‌به‌اتاق را در ایمن‌سازی خانه برای کودکان زیر ۳ سال و نکته‌های آشپزخانه و حمام را در محافظت از کودکان در محیط خانه بخوانید. و هر چند هفته یک بار دوباره روی زمین بنشینید؛ قد و مهارت کودک تغییر می‌کند و چیزی که دیروز دور از دسترس بود، امروز نیست.
پرسش‌های پرتکرار
درپوش پریز واقعاً لازم است؟
بله، برای همهٔ پریزهای همقد کودک. انگشت کوچک یا هر چیز فلزی در دستش، مثل سنجاق سر، راحت در پریز میرود. درپوش ارزان است و جایی که پریز پشت مبل است، مبل خودش محافظ است.
خانه کوچک است و جای بالا برای شوینده ندارم؛ چه کنم؟
روی همان کابینت پایینی چفت ایمنی نصب کنید؛ ارزان است و بدون سوراخ کردن هم مدل چسبی دارد. شوینده‌ها را در یک جعبهٔ دردار داخل همان کابینت بگذارید و فقط به اندازهٔ نیاز بخرید تا کمتر جا بگیرد.
از کِی باید خانه را ایمن کنم؟
قبل از اینکه کودک چهاردستوپا برود، یعنی حدود ۷ ماهگی، و بعد هر چند هفته یک بار دوباره نگاه کنید؛ کودکی که در ۱۰ ماهگی با گرفتن مبل میایستد و در ۱۳ ماهگی راه میرود، هر بار به چیزهای تازهای میرسد.
اگر کودکم قرص خورده ولی حالش خوب است چه کنم؟
همین حالا با ۱۹۰ یا ۱۱۵ تماس بگیرید و منتظر علامت نمانید؛ بسیاری از مسمومیت‌ها در ساعت‌های اول نشانه ندارند. بستهٔ دارو را دم دست داشته باشید و او را وادار به استفراغ نکنید.
توری پنجره کافی نیست؟
نه. توری فقط جلوی حشره را میگیرد و با وزن کودک کنده میشود. مبل و صندلی را از زیر پنجره دور کنید و قفل یا محدودکنندهٔ پنجره بزنید که بیش از چند سانتیمتر باز نشود.
